ஒரு வசந்த காலம்...4

(இத படிக்கறதுக்கு முன்னாடி என்னோட முந்தய பதிவுகள் @ஒரு வசந்த காலம்...1, ஒரு வசந்த காலம்...2, ஒரு வசந்த காலம்...3யையும் படிச்சிடுங்க நண்பர்களே)

”ரத்தம் ஒரே நிறம்....சிகப்பு. அவன் ஐரோப்பியனோ, இந்தியனோ, அமெரிக்கனோ யாரா இருந்தாலும் ரத்தம் ஒரே நிறம் தான், அதே மாதிரி காதல்ங்கற உணர்வு எல்லாருக்கும் ஒண்ணு தான்.....” அய்யயோ என்னாச்சு எனக்கு தலைல அடிப்பட்டதால ஏதாவது இப்படி யோசிக்க சொல்லுதோ ச்ச ச்ச இது காதல், ஆமாம் அதான் டெஸ்டஸ்டரோனும், ஈஸ்ட்ரோஜனும் அதிகம் சுரக்க ஆரம்பிச்சிடிச்சி...டே டே என்ன ஆச்சி உனக்கு என்னமோ என்னமோ யோசிக்க்ற.....ஏன் இப்படி யோசிக்கிறேன்....என் தேவத தான் காரணம்...அவ பேர் என்ன......

“டே சிவா, சிவா.....இப்ப தான் கண்ணு முழிச்ச அதுக்குள்ள என்னடா விட்டத்த பாத்து கனவு காணுற...”

”அம்மா!!! நீயா....எப்பமா வந்த, எனக்கு என்னாச்சு கடசியா அடிப்பட்டதோட தான் நியாபகம் இருக்கு அதுக்கு மேல என்னாச்சினே தெரியல..”

“ஏண்டா உனக்கு எப்படி தெரியும்..2 நாளா மயக்குத்துல இருந்தடா, இப்ப தான் கண்ணு முழிச்சிருக்க....ரெண்டு நாளா எல்லாரும் எவ்வளவு பாடுப்பட்டோம், அப்பா வெளில மருந்து வாங்க போய்ருக்காரு, நம்ப சொந்தகாரங்க எல்லாம் வந்து பாத்துட்டு போனாங்க நீ மயக்கத்துல இருந்ததால உனக்கு ஒண்ணும் தெரியல..நல்ல காலம் எல்லாம் சரியாயிடிச்சி....”

“சரிம்மா நான் எப்படி இந்த வந்தேன்..உங்களுக்குலா எப்படி நான் இங்க இருக்கறது தெரியும்???”

“டே மாலினிடா அந்த பொண்ணு தான் உன்ன இங்க கொண்டு வந்து சேர்த்தா...உன் போன்ல வீட்டு நம்பர் இருக்கறத பாத்து கூப்பிட்டுருக்கு....நாங்க வந்து உன்ன பாக்க வரும் போது அந்த பொண்ணு அப்படி தேம்பி தேம்பி அழுதுச்சிடா” இப்படி எங்க அம்மா சொல்லிக்கிட்டு இருக்கும் போதே மாலினி மாலினி என் தேவதை பேரு மாலினி.....என் தேவதை தான் காப்பாத்தி இருக்கா....சிவா மாலினி ஜோடி பொருத்தம் நல்லா தான் இருக்கு...நான் பறக்க ஆரம்பிச்சிட்டேன் இறக்கையே இல்லாம...

“டே..டே..உன்ன தாண்டா திரும்ப கனவா?? என்ன தான் ஆச்சி உனக்கு...”

“அம்மா இப்ப அந்த பொண்ணு எங்கம்மா?”

“நம்ம வீட்ல தாண்டா இருக்கு...நீ கண்ணு முழிக்கிற வரைக்கும் இருந்து பாத்துட்டு தான் போவேன்னு ஒரு நாள் முழுக்க இங்க தான் இருந்துது, அப்புறம் டாக்டர் தான் சிவா சரியாயிட்டார், மயக்கம் தான் இருக்கு அதுவும் ஒரு நாள்ல சரியாயிடும் சொன்னப்புறம் தான் நானும் அப்பாவும் நீ வீட்ல இரும்மா...நாங்க அவன் கண்ணு முழுச்சதும் சொல்றோம் நீ வந்து பாருனு சொன்னோம் அப்ப தாண்டா அந்த பொண்ணு இங்க இருந்து போச்சி...என்னமோ போ அந்த பொண்ணு இருந்த்ததால நீ இப்ப உட்காந்து என்கிட்ட பேசிக்கிட்டு இருக்க....”

“என்னடா சிவா இப்ப எப்படி இருக்கு....தலைல வலி இருக்கா??” அப்பா

“நல்லா இருக்குப்பா.....தலவலிளாம் பரவாயில்ல...முட்டில மட்டும் லைட்டா வலி இருக்கு...”

“காலுள நல்ல ஃப்ரேக்சர்னு டாக்டர் சொன்னாரு......சரி அப்படி என்ன வண்டி ஓட்டுன...இப்படி கண்ணுமண்ணு தெரியாம அடிப்பட்டு கிடக்குற...அந்த பொண்ணு என்னடானா முன்னாடி இருந்த தடுப்ப கவனிக்காம போய் முட்டிட்டார்னு சொல்லுது”

பரவாயில்லயே என் ஆளு என்ன பலவிதத்துல காப்பாத்தி இருக்கே ஆனா இது எப்படி நடந்ததுனு சொன்னா காறித்துப்பிடுவார்னு “இல்லப்பா பஸ்ஸ லெஃப்ட்ல போய் ஓவர்டேக் பண்ணலாம்னு நினச்சேன், அங்க தடுப்ப இருந்தத கவனிக்கல அதான்”னு என்னமோ உளறி வச்சேன்.

“சரி பரவாயில்ல விடு, மாலினிக்கு தான் நாம கடன் பட்டிருக்கோம்..”

மாலினி, மாலினி உன்ன இப்ப பாக்கணுமே நான் என்ன பண்ணுவேன்னு நினைக்கும் போதே...”சரிடா நான் போய் மாலினிய கூட்டிட்டு வரேன், நீ கண்ணு முழிச்ச உடனே பாக்கணும்னு 100 முறை சொல்லி இருக்கும்...நீ ஒழுங்கா இந்த பால குடி ரெண்டு நாளா வெறும் குளுக்கோஸ் தான் உடம்புல ஏறிருக்கு”

########################################################################

"மூர்த்தி இப்ப என்ன தான் சொல்ல வர...நீ சொல்லரதலா நான் கேக்கரதுக்கு இல்ல பணம் வரலனுலா காரணம் சொல்லாத...எனக்கு எப்பவுமே ஒரு முடிவு தான் வேணும், காரணம் வேணாம் எனக்கு பணம் வேணும்...அதுக்கு என்ன பண்ண போற...நான் என்ன பண்ணினா பணம் கிடைக்கும் அத சொல்லு அத விட்டுட்டு சின்னபுள்ள மாதிரி ஏதாவது சொல்லாத...” ராமலிங்கம்

இவன்கிட்ட போய் மாட்டுனோமே சும்மாவே சீறுவான் இப்ப பணம் அந்த பொண்ணுக்கிட்டு இருந்து வசூல் பண்ணாம இவன்கிட்ட மாட்டிக்கிட்டு முழிக்க வேண்டியதா இருக்கேனு நினச்சிக்கிட்டே மூர்த்தி “இல்லனா அந்த பொண்ண ரெண்டு நாளா ஆள காணும், அந்த பொண்ணோட பிரண்டுக்கிட்ட விசாரிச்சப்ப கள்ளகுறிச்சில எதோ அந்த பொண்ணுக்கு தெரிஞ்சவங்களுக்கு உடம்பு சரியில்லனு பாக்க போய்யிருக்காம், இங்க வந்த உடனே பேசி வாங்கிடலாம் இல்ல மிரட்டி கடனுக்கு வீட்ட எழுதி வாங்கிடலாம் ஒண்ணும் பிரச்சின இல்லனா”

”பிரச்சனையா இல்லையானு நீயே முடிவு பண்ணாத...பொண்ணு வந்த பிரச்சன இல்ல, வரலனா என்ன பண்ணுவ...பேசிக்கிட்டு இருந்தா வேலைக்கு ஆகாது நானும் கள்ளகுறிச்சிக்கு தான் போக வேண்டி இருக்கு, அந்த பொண்ணயும் பாத்து ஒரு முடிவுக்கு வரலாம், வண்டிய எடு” ராமலிங்கம்

வாய கொடுத்தா வாங்கி கட்டிக்கிட்டே இருக்க வேண்டியது தான் அவன் சொல்றத அப்படியே செஞ்சாவாச்சும் ஒண்ணும் சொல்லாம இருப்பான்னு நினச்சிக்கிட்டே மகிந்திரா பொலிரோவோட 100HP இஞ்சின ஆன் பண்ணினான் மூர்த்தி.

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

”டே..டே..இவன் வேற விட்டத்த பாத்து கனவு காண ஆரம்பிச்சிடுறான்....இந்தாடா சிவா இந்த பிரட்ட சாப்பிடுடா, உன்ன எங்கயாவது சாமியார் கிட்ட தாண்டா காட்டணும்..இப்படி பேனு இருக்க”

மனசுக்குள்ள ‘மாலினி வந்தா போதும்மா எல்லாம் சரியாயிடும்’

ஒரு 9 30 மணி போல வசந்த காலத்துல அடிக்கிர வெயில் எப்படி இருக்கும் தெரியுமா....அந்த வெயிலாள உடம்புல மெல்லிய வெப்பம் பரவும்....அதுக்கூட மெலிசா வீசுர இளங்காத்து....அந்த ரம்யிமான சூழ்நிலை இப்ப நான் இருந்த அறையிலயும் பரவ ஆரம்பிச்சது...ஆகா இது எதுக்கோ சிக்னல் ஆச்சே....

வந்துட்டா என் தேவதை...அட ஏன் அழுகறா...என்ன பாக்குறப்ப கண்ணுல இருந்து கண்ணீர் தாரை தாரையா வழியுதே...

“மாலினி ஏன் கண்ணு அழுவற....அட சின்னபுள்ள மாதிரி என்னது இது அவனுக்கு தான் ஒண்ணும் இல்லனு டாக்ட்டர் சொல்லிட்டாரே...அப்படியே இருந்தாலும் நீ என்ன சொந்தமா பந்தமா இப்படி அழுவிறியே புள்ள”னு என் அம்மா அவள சமாதனப்படுத்த என் மனசு கரைய ஆரம்பிச்சிடிச்சி நான் இவளுக்கு என்ன பண்ணினேன்......ஒரு ஒரு மணி நேரம் அவள விடாம பின்தொடர்ந்தத விட...உண்மையிலே காதல் இவ்வளவு சீக்கரம் இவ்வளவு ஆழமா மனசுக்குள்ள நுழையுமா தெரியல...ஆனா என் விசயத்துல இது நடக்குதே...எனக்கு கல்யாணம் ஆச்சா, என் பேரு என் வயசு எதுவும் அவளுக்கு தெரியாதே அப்புறம் எத வச்சி அவ என் மேல அன்பு வச்சா......கொஞ்சம் யோசிச்சி பாக்குறேன்.....எனக்கும் அது ஒண்ணுமே தோணலயே....காதல் வரதுக்குகூட ஒரு பட்டர்ஃப்ளை எஃபக்ட் தேவ படுது....சந்தோசமான நிகழ்வு.

”என் வாழ்க்கைல ரொம்ப நாளுக்கப்புறம் நான் சந்தோசமா இருந்தது நீங்க என்ன பாக்கறதுக்காக கூட வந்தப்ப தான்....ஏன்னுலா எனக்கு தெரியாது எனக்கு... எனக்கு..... உங்கள ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு, என்னால உங்களுக்கு அடிப்பட்ட உடனே என்னால தாங்கிக்க முடியல.....இப்ப ரொம்ப சந்தோசமா இருக்கேன்” மாலினி மெல்லிய கண்ணீரோட தேம்பி தேம்பி இத சொல்ல.

அய்யோ பெண்ணே இவ்வளவு மென்மையா இருக்கியே.....என்ன நீ ஏன் இப்படி உணர்ச்சிய கட்டுப்படுத்தாம என் அப்பா அம்மா முன்னாடி கொட்டுற....நான் என் அம்மாவ பாக்க நான் எதிர்ப்பாத்ததுக்கு ஆப்போசிட் ரியாக்கசன கொடுத்துக்கிட்டு இருந்தாங்க......ரொம்ப சந்தோசமா போய் மாலினிய உச்சி முகர....என் பின்னாடி ராஜா, ஏ.ஆரோட பேக் கிரவுண்ட் மியூசிக் கேக்க ஆரம்பிச்சிது....வாழ்க்கைல என்னால இத விட சந்தோசமா இருக்கவே முடியாது.....

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%

”மூர்த்தி நீ போய் அந்த பொண்ணு ஆஸ்பித்திரில எங்க இருக்கானு பாத்துட்டு கூப்பிடு” ராமலிங்கம். ராமலிங்கத்துக்கு எப்பவும் ஒரு பழக்கம் தனக்கு ஒரு விசயம் நடக்கணும்னு முடிவு பண்ணிட்டா அத முடிச்சிட்டு தான் மறி காரியம் பாப்பான்...அது சின்னதா இருந்தாலும் சரி பெருசா இருந்தாலும் சரி...காரியம் முடியணும் அவ்வளவு தான்....பின்விளைவு? அத பின்னால பாத்துக்கலாம்.

*சக்ஷ்டியை நோக்க சரவணபவனார்* டோன் சொல்லுல ஒலிக்க “சொல்லு மூர்த்தி என்ன பேசிட்டியா பொண்ணுக்கிட்ட”

”இல்லனே பேசல ரெண்டாவது ஃப்ளோர் ரூம் நம்பர் 201ல இருக்கா நீங்களே வந்து பேசி முடிச்சிட்டா நல்லா இருக்கும்”னு சொல்லிட்டு ஒரு 70,000க்கு ஏன் இவன் இவ்வளவு அவசரபடுறான்.....இவன புரிஞ்சிக்கவே முடியாது...அவனே வந்து ஏதோ பேசி தொலையுறான்..நம்மல விட்டா சரி.

“சரி வரேன்” ராமலிங்கம்.

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

முதல்முறையா என் தேவதைக்கிட்ட நான் ”மாலினி என்ன பாரு....”னு சொல்லிக்கிட்டு இருக்கும் போதே ரூமுக்குள்ள ரெண்டு பேரு, பாக்கரதுக்கு நல்லவங்களா படல..நுழஞ்சாங்க, எங்கப்பா அவங்கள பயத்தோட பாக்க அதுல

 முதலாமானவன் “மூர்த்தி இந்த பொண்ணா???”

அடுத்தவன் ”ஆமாம்னே இந்த பொண்ணு தான்”

அத கேட்டு முதலாமானவன் நேரா மாலினிக்கிட்ட வந்து ‘ரப்’னு அறைய.....

‘கெட்ட நேரம்’ ஆரம்பிச்சிடிச்சி.

ஒரு வசந்த காலம்....தொடரும்.

ஒரு வசந்த காலம்...3

(இத படிக்கறதுக்கு முன்னாடி ஒரு முற ஒரு வசந்தகாலம்....யும், காலம்...2யும் படிச்சிடுங்க)

மூர்த்தி வழக்கத்த விட ரொம்ப கோவமா இருந்தான். மூர்த்திய தாண்டி போகணும்னா 2 செகண்ட் தேவ படும், வஞ்சன இல்லாம வளர்ந்து இருந்தான், எல்லார் விட்டுக்குள்ளயும் தலய குனிஞ்சி போக வேண்டிய உயரம், பாத்த உடனே எல்லா குழந்தயும் போய் ஒளிஞ்சிக்கிற அளவுக்கு முகவெட்டு, இதுக்கெல்லாம்கேத்த மாதிரி அதுக்கு பொருத்தமான வேலை //வட்டிக்கு பணம் விடுறது//. அவன் இப்ப கோவமா இருக்கறதுக்கு காரணம் யாரும் சொன்ன தேதிக்கு வட்டி கொடுக்காம போனது இல்ல, ஏன்னா வட்டிய எப்படி எந்த டைமுக்கு வசூல் பண்ணனும் அவன விட யாருக்கும் சரியா தெரியாது. ஒரு டைம் ஆட்டோ டிரைவர் கோவிந்தசாமி மூர்த்திக்கிட்ட 25,000 ரூவா அஞ்சு வட்டிக்கு வாங்கி 4 வாரம் அத கொடுக்காம இப்ப தரன் அப்ப தரன் சொல்லி டபாய்ச்சதோட இல்லாம மூர்த்தி ஆட்டோ ஸ்டேண்ட போய் கடன்+வட்டிய கேட்டப்ப அப்புறம் தரேன்னு சொல்லாம “எல்லாம் நான் தரப்ப தரேன் அப்ப வந்து வாங்கிக்க இப்படி ஆட்டோ ஸ்டேண்டுக்கெல்லாம் வந்து இம்ச பண்ணாத”னு சொன்னதுக்கு அப்ப ஒண்ணும் சொல்லாம போய்ட்டான், அடுத்த நாள் காலைல கோவிந்தசாமி எழுந்து வெளில வரலாம்னு பாத்தா அவன் வீட்டுக்கு முன்னாடி முழுசா 10 அடி ஆழம் 5 அடி அகலுத்துல ஒரு குழிய வெட்டி அதுல செப்டிக் டேங்க் வண்டிய கொண்டு வந்து குழில மேற்படி விவகாரத்த நிரப்பிகிட்டு இருந்தான் மூர்த்தி. அடுத்த 10வது நிமிசத்துல கோவிந்தசாமி கடன்+வட்டி+குழி வெட்டுன காசு+செப்டிக் டாங்க் வண்டிக்கு காசு இவ்வளவையும் கொடுத்த உடனே தான் செப்டிக் டேங்க வண்டிய அங்க இருந்து எடுத்தான், இப்படி அசால்டா கடன் வசூல் செய்றவனே இப்ப கோவமா இருக்கானா விசயம் கொஞ்சம் சீரியஸா தான் இருக்கணும்.

”டே இப்ப அந்த பொண்ணு எங்கடா இருக்கு அவங்க சித்தப்பன் காசு வாங்கிட்டு செத்துட்டான், இப்ப அந்த பொண்ணு மட்டும் தான் பணத்துக்கு காரண்டி அதுவும் நான் வேலைக்கு போய் கடன அடச்சிடிறேனு 6 மாசமா சொல்லிக்கிட்டு தான் இருக்கு ஆனா சல்லி காசு வந்த பாடில்ல இப்ப நாலு நாளா ஆள வேற காணும் என்னய என்ன கேனபயனு நினச்சிட்டாளா? கிளம்பு அவ வீட்டுக்கு போவோம்”

“மூர்த்தி அந்த பொண்ணு பாவம்டா ஏதோ வேலையா கூட வெளியூர் போய் இருக்கும் இத்தண நாள் தொனைனு இருந்தது அவங்க சித்தப்பா மட்டும் தான், இப்ப அவரும் போய்ட்டார் அதான் அந்த பொண்ணு வேலைக்கு போய் பணம் தரேன் சொல்லுதுள்ள அப்ப வாங்கிளாம்டா”

“ஏண்டா ரமேஸு ஒரு பொண்ணுன உடனே உங்களுக்குகெல்லாம் அப்படியே பாவம் பொத்துக்கிட்டு வந்துடுமே, அவ வீட்ல இருந்து எடுத்துட்டு வரதுக்கு கூட ஒண்ணும் அங்க இல்ல, அவ பாட்டுக்கு எங்கயாவது போய்ட்டா, 70,000 ரூபா, நான் என்ன மணியாட்டிக்கிட்டு போறதா? நாம ஒண்ணும் இங்க பாவபுண்ணியம் பாத்துக்கிட்டு இருக்கறதுக்கு இல்ல, காச வசூல் பண்ணி  நான் யாருக்கு பணம் கொடுக்கணும் தெரியும்ல சும்மா சொம்பிக்கிட்ட இல்ல காசு வரதுக்கு லேட் ஆகுதுனு கண்ட காரணத்த சொல்ல %ராமலிங்கம்%கிட்ட பதில் சொல்லணும், அவன்கிட்ட நான் வேல செய்றதே நமக்கு எதுவும் பிரச்சன வரகூடாதுங்கறதுக்கு தான், சொன்ன டைமுக்கு பணம் கொடுக்களனா அவன் எப்படி நடந்துகுவான்னு நினச்சி பாக்கவே முடியாது, எங்களுக்கு தெரியும் நீ பொத்திக்கிட்டு கூட வந்தா போதும்”னு கூட்டாளிங்கற இங்கிதெல்லாம் கொஞ்சமும் இல்லாம ரமேஸ இழுத்துக்கிட்டு போனான்.

%ராமலிங்கம்% கள்ளகுறிச்சி வட்டதுல விசயம் தெரிஞ்சிவங்களுக்கு கொஞ்சம் விவகாரமான பேரு. போலீஸ்க்கு தலவலி கொடுக்கரதுக்குனே ஊருக்குள்ள எப்பவும் ஒரு ஆள் இருக்கும். கள்ளகுறிச்சிக்கு ராமலிங்கம். கொஞ்சமும் கூச்சம் இல்லாம அவனுக்கு பட்டத செய்றவன். பிராந்தி கடய  ஏலம் விடறப்ப நடந்த தகறாருல அவன் உயருத்துக்கு(5 அடி 3 அங்குலம்) சம்பந்தமே இல்லாம 6 அடி 5 அங்குலத்துல இருந்த கட்டையனக்கு கழுத்து, மேல் வயிறு, கால் முட்டிக்கு பின்னாடினு மூணு இடத்துல ஆழமா கத்தி வெட்டு, இன்னும் 3 பேருக்கு சரியா மணிக்கட்டுலயும், காலுல பாதத்துக்கு மேல நரம்புலயும் வெட்டு  கொடுத்து 6 நிமிசத்தல உயிர ஊசலாட விட்டவன், அவன் எவ்வளவு வேகமா சண்ட போடுறப்ப நகருவானே அத விட வேகமா யோசிப்பான், அதுக்கு உதாரணம் 1 வருசத்துக்கு முன்னாடி நடந்த சட்டமன்ற உறுப்பினர் தேர்தல். அந்த ஏரியா ஜாதி ஓட்டு எல்லாத்தையும் வச்சி சுயேட்சியா $தணிகாசலம்$ நிக்க, அந்த ஆள எதிர்த்து ஆளுங்கட்சிய சேர்ந்த *ஊமைய்யன்* நின்னான், ஆனா ஜாதி ஓட்டு இருக்கற காரணாத்தால தொகுதி தணிகாசலத்துக்கு சாதகாமா இருந்தது. எப்படியும் இந்த தேர்தல்ல ஜெய்ச்சா தான் அரசியல் வாழ்க்க இல்ல அதே பழைய ரைஸ்மில்ல அரச்சிக்கிட்டு தான் இருக்கணும்னுங்கறத உணர்ந்து ’ராமலிங்கமே’ சரணம்னு ராமலிங்கதுக்கிட்ட வந்து ”ஏதாவது செஞ்சு என்னய ஜெய்க்க வச்சிடு உனக்கு என்ன வேணும்னாலும் செய்றேன்”:னு வாக்கு கொடுத்த உடனே, ஆத்துல மண்ணு அள்ற காண்டிராக்ட்ட ராமலிங்கத்துக்கே கொடுக்கணும்ங்கற தீர்மானபடி திட்டம் செயல்பட ஆரம்பிச்சிது.

தேர்தலுக்கு இன்னும் 3ஏ நாள் தான், என்ன பண்ணினா தணிகாசலத்த கவுக்கலாம்னு, தணிகாசலத்தோட எல்லா வீக் பாய்ண்டையும் நோட் பண்ணியும் ஒண்ணும் வேலைக்கு ஆகல, அந்த ஆள் காந்தியவாதி ஒரு லஞ்சம், ஒரு கேஸ் ஒண்ணும் இல்ல நோ பிளாக் மார்க்ஸ், ஆனா ஒரு சின்ன முள் சிக்க்கிச்சி தணிகாசலத்தோட பொண்ணு வேற ஜாதி பையன காதலிக்கிறா இந்த மேட்டர் அந்த பொண்ணோட பிரண்ட்ஸுகளுக்கே தெரியாது. ஆனா மேட்டர் is dealt by ramalingam. ராவோட ராவா தணிகாசலம் பொண்ணு காதலிக்கற பையன கொண்டு வந்து அவனுக்கு சொல்ல வேண்டிய [புத்திமதி]ய சொல்லி, தணிகாசலத்தோட பொண்ணையும் அவன வச்சி சம்மதிக்க வச்சி அடுத்தே நாளே ரிஜிஸ்ட்ர் ஆபிஸ்ல கல்யாணத்த முடிச்சி அப்படியே அத போட்டோ எடுத்து எல்லா இடத்தலயும் போஸ்டர் அடிக்க ஆட்டம் குளோஸ். எல்லா ஜாதி ஓட்டும் அப்படியே ஊமையனுக்கு மாறிடிச்சி. ராமலிங்கத்துக்கு செலவு எல்லாம் ஒரு குவாட்டர்(மாப்பிளைக்கு ஊத்தி அவன் மனச மாத்த), ஒரு தாலி, இரண்டு மாலை, 100 போஸ்டர் மட்டும் தான், இப்ப ராமலிங்கம் எப்படி யோசிப்பானு லைட்டா உங்களுக்கு புரியும்னு நினைக்கிறேன்.

இந்த மாதிரி மலமுழுங்கியெல்லாம் சமாளிச்சியாகணும்ங்கறத பத்தி கொஞ்சமும் எண்ணம் இல்லாம ஒரு சின்ன தலவலி, என்ன என் ஆளு தான் ஹாஸ்பிட்டல்ல சேத்து இருப்பாங்கற சொல்லமுடியாத மகிழ்ச்சியான எண்ணம், ஒரு புன்னகையோடு கண் முழிச்சேன், பேக் கிரவுண்ட்ல //என் காதல் சொல்ல நேரமில்லை//னு பாட்டு.

வசந்தகாலம் கொஞ்சம் காத்தோடு தொடற்கிரது.

தொடரும்.............

ஒரு வசந்த காலம்....2

நான் ஒரு லூசுங்க, அவ யாரு கூட போனா, எந்த பஸ்ல போனா எதயும் பாக்காம நான் பாட்டுக்கு ‘பே’னு கைல டீ கிளாஸோடு நின்னுக்கிட்டு இருந்தேன் என்னயே மறந்து போய்.....”எப்பா சிவா டீ கிளாஸ கொடு நீ பாட்டுக்கு அத கைல வச்சி இருந்தா வர கஸ்டமருக்கு நான் என்ன கொட்டாங்குச்சியிலயா டீ கொடுக்க முடியும்”னு மணி பின்னாடி இருந்து சவுண்டு கொடுத்த உடனே தான் நிகழ்காலத்துக்கு வந்தேன்(எவன பாத்தாலும் நம்மள அசிங்கபடுத்தறதயே வேலயா வச்சி இருக்கானுங்க).

“மணி இப்ப ஒரு 2 நிமசத்துக்கு முன்னாடி ஒரு பஸு போச்சே அது எந்த ஊரு பஸ் மணி”னு நான் கேக்க அவன் வியாபார டெண்ஸன்ல இருந்திருக்கணும் வேகமா டீ ஆத்திக்கிட்டே “ஏன் சிவா நிமசத்துக்கு இந்த பக்கம் நாலு பஸ்ஸு போது, நான் வியாபாரத்த கவனிப்பேனா இல்ல பஸ்ஸு போறத கவனிப்பேனா, நீ தான் பைக் வச்சி இருக்கியே பின்னாடியே போனா எந்த பஸ்ஸுனு பாக்கலாம்ல” அப்படினு எளக்காரமா சொன்னாலும் அதுலயும் ஒரு பாய்ண்ட் இருந்தது. உடனே ஆர்வத்துல கைல இருந்த கிளாஸ அப்படியே மணிக்கிட்ட தூக்கி போட்டுட்டு (லவ் பண்ண ஆரம்பிச்சாலே இப்படில பண்ணனும் - எத்தண தமிழ் படம் பாத்திருப்போம்) வண்டிய ஸ்டார்ட் பண்ண மணி கடைல இருந்து என்ன ஏக வசனத்துல திட்டனதெல்லாம் காதுல ஒண்ணும் விழல. சின்ன சேலம் போகுற பக்கம் தான் பஸ் போச்சி, பஸ்ஸூக்கும் எனக்கும் 2 நிமிச கேப் இருந்தாலும் புடிச்சிடலாம், புடிச்சாகணும் வாழ்க்கைல ஃப்ர்ஸ்ட் டைம் காத்தடிச்சிருக்கு இத மிஸ் பண்ண கூடாது..... ரத்தத்துல ஏதோ வேகமா என்ன முருக்கிச்சி.

எப்படியும் அண்ணாநகர் ஸ்டாப்புல எல்லாம் பஸ்ஸும் நின்னு தான் போகும், மனசுக்குள்ள ஒரு பட்சி சொல்லிக்கிட்டே இருந்தது என் வாழ்க்கைல ஏதோ முக்கியமானது நடக்கபோகுதுனு, 22 பைக்கு, 6 சைக்கிள், 9 லாரி, 3 பஸ்ஸு இதையெல்லாம் தாண்டி 600 மீட்டர்ல இருந்த அண்ணாநகர் பஸ் ஸ்டாப்புக்கு என்னால முடிஞ்ச வேகத்துல போய் சேர்ந்தேன். அவள பாத்தே ஆக வேண்டிய ஆர்வம் என்னய என்ன செய்றோம்ங்கறதயே மறக்க வச்சிடிச்சி, நின்னுக்கிட்டு இருந்த 2 பஸ்ஸையும் இடது பக்கமா போய் ஜன்னலோரமா அவ இருக்காளானு பாத்தேன். ‘ப்ச்’ இல்ல மனசுலஒரு சின்ன பயம் அவள இழந்துடுவேனோனு இன்னும் அவ பேர் தெரியாது, ஊர் தெரியாது ஆனாலும் அவ என் வாழ்க்கைல கூட வரணும்ங்கற எண்ணம் மட்டும் தீர்கமா இருந்தது.

சின்னசேலம் 15 கிமீ அதுக்கு முன்னாடி ரெண்டு வழி நடுவுல பிரியும் அதுக்குள்ள எதுலயாவது வண்டி போய் இருந்திச்சினா கஸ்டம், சரி நம்ப அதிர்ஸ்டம் எவ்வளவுனு பாக்கலாம்னு தீர்மானமா வண்டிய ஓட்டினேன். என் மனசுல இருந்த படபடப்பு என் கட்ட போட்ட சட்டையுலையும், நைஞ்சு போன நீல ஜீன்ஸ் பேண்டலையும் நல்லா தெரிஞ்சிது. மணி சாயந்தரம் நாலரைங்கறதால முன்னாடி போற பஸ்ஸையோ இல்ல அதில இருக்கறவங்களையோ பாக்குறதுல பெரிய கஸ்டம் இல்ல. திரும்பவும் முகத்துல ஜில்லுனு காத்து எதிர்த்தாப்புல பஸ் அப்படியே லெஃப்ட்ல ஓவர்டேக் பண்ண //பூங்காற்றே, பூங்காற்றே பூ போலே வந்தாள் இவள்//னு பஸ்ல இருந்து பாட்டு, முன் பக்க படிக்கட்ல இருந்து பின்னாடி இருக்க 2வது ஜன்னல இருந்து கரும்பச்சை துப்பட்டா வெளில தெரிஞ்சிது. திராட்டில்ல முருக்கி ஜன்னல பாத்துகிட்டே போனேன், அவளும் பாத்தா கண்ள ஒரு டண் ஆச்சிரியம் நிச்சயம் அவ என்னை எதிர் பாக்கலுனு அவ கண்கள் சொல்லிச்சி, அவ உதடும் சிரிச்சிச்சி ரொம்ப மகிழ்ச்சியா.

இன்னும் கொஞ்சம் முருக்கி பஸ்ஸ ஓவர் டேக் பண்ணினேன், அவ தல ஜன்னல விட்டு கொஞ்சம் வெளில வந்தத கண்ணாடில பாக்க முடிஞ்சிது. திரும்பவும் பஸ்ஸுக்கு வழி விட்டேன், நான் பின்னாடி போறப்ப அவ கண்ணும் சிரிச்சிக்கிட்டே பின்னாடியே வந்துது என்ன பாத்துக்கிட்டே, இதே மாதிரி ஒரு 3 தடவ பஸ்ஸுக்கு முன்னாடியும் பின்னாடியும் போனேன். டிரைவர் உட்பட பஸ்ல இருந்த பல பேர் “கிறுக்கு பய பாரு ரோட்ல எப்படி வித்த காட்டுதுனு” 100 % நிச்சயம் நினச்சி இருப்பாங்க, அத பத்திலா யாரு கவல பட்டா. நான் பஸ்ஸுக்கு இடது பக்கம் அவள பாத்துக்கிட்டே ஓட்னப்ப, எதிர்ல இருந்த மாற்று பாதையை உபயோகிக்கவும்ங்கற தடையை நான் பாக்காதத அவ பாத்து “பாத்து ஓட்டுங்க”னு சொல்றத கேட்டு வண்டிய கட்டுபடுத்தரதுக்கு முன்னாடி, 4 விநாடில வண்டி தடுப்பு கட்டைல மோதி என் கிழிஞ்சி போன இன்னும் கிழிஞ்சி என் முட்டி ரோட்டுல தேய்க்க, இடது தோள் பட்டைல இருந்து ஏதோ பிரிஞ்சி போன மாதிரி தோண, என் தலைல ஏதோ வேகமா மோத, தூரத்துல ”டிரைவர் வண்டிய நிறுத்துங்க”னு மாலினி கத்துனது என் காதுல சன்னமா ஒலிச்சி அடங்கியது, நான் ஒரு புன்னகையோடு மயங்கியிருந்தேன்.

வசந்த காலம் தொடர்ந்தது.....

தொடரும்.......

ஒரு வசந்த காலம்....

வாழ்க்கைல இந்த 25 26 வயசு நெருங்கறப்ப மனசுல ஒரு ஏக்கம் நம்ம யாராவது காதலிக்க மாட்டாங்களானு சரி கல்யாணம் பண்ணி அப்படியாவது காதலிக்கலாம்னா நம்ப சம்பளம் நமக்கே பத்தாம இந்தியாவோட பற்றாகுரை பட்ஜெட் மாதிரி டல்லடிக்குது இதுல ரெண்டு பேருக்கலா சரி படாது, யாராவது ஒரு தட போகுற போக்குல பாத்தா கூட அப்படியே மனசு வானத்துல பறக்குர மாதிரி இருக்கும் இன்னொரு தடவ திரும்பி பாப்பாங்கனு பாத்தா நமக்கு பன்னு தான் மிஞ்சும், மன்னிகவும் எனக்கு, சாப்பிட போனா கூட ரம்யவிலாஸ்னு பொண்ணுங்க பேரா இருக்க ஹோட்டலுக்கு, துணி எடுக்க போனா சாந்தி டெக்டைல்ஸ்னு பொண்ணுங்க பேரு இருக்க கடைக்குனு ஒரு மார்க்கமா இருந்தேன்.

யமாஹாவுல டர்ருனு வர சத்தத்த வச்சே பக்கத்து வீட்ல இருக்குற எல்லாம் நினச்சி இருப்பாங்க “தொர டுயூட்டிக்கு கிளம்பிட்டார்னு” டுயூட்டின உடனே ஏதோ கம்பேனி வேலைக்கு போறேனு நினச்சிடாதீங்க, கச்சேரி ரோட்ல இருக்க மணி டீ கடைக்கு போய் பஸ் ஸ்டாண்டுக்கு வர பொண்ணுங்கள சைட் அடிக்க தான் ஆமா நம்ப திறமைய!!!!!!!!!!!!! மதிச்சி எவன் வேல தந்தான் மெட்ராஸ்ல போய் வருசகணக்கா உட்காந்தது தான் மிச்சம். இப்படி இருக்கப்ப நமக்கும் ஒருத்தர் வேல தந்தார் துபாய்ல, அங்க ஒரு வருசம் வேல பாத்துட்டு ஊர்ல ஒரு மாச லீவ எப்படி ஓட்றது,  அதான் நேரத்த இப்படி உபயோகமா பயன்படுத்திக்கிறேன்........

ஒண்ணு ரெண்டு புள்ளைங்க நாம பைக்குல உட்காந்து டீ குடிக்கிற ஸ்டைல பாத்து அப்படியே மையமா சிரிச்சிட்டு போகும் ம்ஹ்ம் என்ன தான் வீட்ல வக்கனையா சாப்பிட்டாலும், பசங்களோட லொக்கேசன் லொக்கேசன் போய் சினிமா பாத்துக்கிட்டு, சரக்கடிச்சிட்டு சுத்தினாலும், காசு பணத்துக்கு கஸ்டம் இல்லனாலும் மனசுல ஒரு ஏக்கம்

“இரு விழிகளை தேடுகிறேன், என்னை உனதாக்கி கொள்பவளே எங்கிருக்கிறாய், உனை நான் காண்பேனே இல்லை எனை நீ காண்பாயா, காலம் கசக்கிறதிடி எனை ஆட்கொண்டு விடு........”


”கை விரல்கள் பிணைந்திட, கால்கள் கடற்கரை மண்ணில் புதைந்திட, என் மனம் இணைந்திட, என் உயிரில் கலப்பவளே நீ எங்கேயடி......................."

இப்படி கவித கவிதயா எழுதி திரிஞ்சிக்கிட்டப்ப தான் மாலினிய பாத்தேன், அப்படியா முகத்துல மெல்லிசா ஃபேன் போட்டாப்புல காத்து அடிச்சிது, அப்பனு பாத்து மணி ஸ்பீக்கர்ல //கண்கள் இரண்டால்// பாட்ட போட அவ பக்கத்துல இருக்க பொண்ணுக்கிட்ட பேசிக்கிட்டே திரும்பரப்ப என்ன அப்படியே லைட்டா கண்ணுக்கு கண்ணா பாக்க எப்படி இருந்திருக்கும்னு உங்களுக்கே தெரியும், நானும் அவ பஸ் ஸ்டேண்டுக்குள்ள போற வரைக்கும் கைல டீயோட அப்படியே ஆவி அதுல இருந்து என் முகத்தல அறைய அவள பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன், யாருமே என்ன செகண்டு டைம்ல திரும்பி பாத்ததில்லு ஆனா இந்த சுடிதார் போட்ட தேவத தன் முகத்துல இருந்த முடிய அப்படியே காதோரமா மெல்ல ஒதுக்கி விட்டுகிட்டு என்ன பாத்துட்டு தலைய குனிச்சிக்கிட்டு போய்டிச்சு, இன்னும் //கண்கள் இரண்டால்// பாட்டு நிக்கல, டீ ஆவி என் முகத்துல படறதும் நிக்கல, லைட்டா காத்து என் முகத்துல படறதும் நிக்கல, என்ன தான் பாக்குற பொண்ணுங்களயெல்லாம் ஒரு மாதிரி புடிச்சி இருந்தாலும் இது என்னமோ புதுசா இருந்தது, ஒரு வேல காதலா இருக்குமோ அய்யோ environmental symptoms லா அப்படி தானே சொல்லுது.

அவள பத்தி வர்ணிக்கணும்னா வேணாம் அப்புறம் கதய படிக்காம என் ஆள பத்தி கற்பன பண்ண ஆரம்பிச்சிடுவீங்க, சரி இருந்தாலும் சொல்றேன் எனக்கே ஆச்சிரியமா தான் இருக்கு சரியா ஒரு 40 செகண்ட் தான் அவள பாத்து இருப்பேன் ஆனா அவள பத்தி இவ்வளவு விசயத்த எப்படி கவனிச்சேன்.. தெரியல. கொஞ்சமும் சுருள்லில்லாத நீளமான முடி, திருத்தமான புருவம், அதுக்கு கீழ கூர்மையான கண்ணு, அந்த காதுக்குனே செஞ்ச மாதிரி தொங்கட்டான் தோடு, அளவான உதடு, தோளின் முன் பக்கமா விடப்பட்டு இருந்த மல்லிகை சரம் தொங்க கரும் பச்சை சுடிதார் போட்டுக்கிட்டு போனா..... நீங்களே சொல்லுங்க தேவத தானே.

இப்படியே அவள பத்தி கற்பன பண்ணிக்கிட்டு இருந்தப்ப, உள்ள போனவ இப்ப ஜன்னலோர சீட்ல உட்காந்துகிட்டு பஸ்ல வெளில வந்தா திரும்பவும் என்னய பாத்துக்கிட்டே  என் முகத்துல மெல்லிய காத்து, //பூக்கள் பூக்கும் தருணம்// பாட்டு என் மனசு என்கிட்ட இல்ல 2 நிமசித்துக்கு முன்னாடி இது காதலானு யோசிச்சிக்கிட்டு இருந்தது இப்ப கன்ஃபார்ம் ஆய்டிச்சி, பஸ் போய்டிச்சி என் மனசும் தான்.....

பனி காலம் முடிந்து வசந்தகாலம் தொடங்கியது.

தொடரும்.....

அவள்

அவள பாத்த உடனே அவள என் வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போய்டுனும்னு தோணிச்சி, வாழ்க்கைல சிலர தான் பாத்த உடனே எந்த காரணமும் இல்லாம பிடிச்சி போய்டும் இவள பிடிச்சி போன மாதிரி. அவகிட்ட எத குறிப்பா பிடிச்சி போனதுனு என்னால சொல்ல முடியல, அவங்க ஏரியாவுக்கு போனப்ப அவகூட இருந்த எல்லாரும் என்ன பாத்து முறச்சப்ப அவ மட்டும் அமைதியா என்ன பார்த்த பார்வையா? தெரியல.

எங்க வீட்ல நான் அவள வீட்டுக்கு கூட்டிக்கிட்டு வர போறேனு சொன்ன உடனேயே, “என்ன ஜாதி என்ன கருமம்னே தெரியல, வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு வரானாம், காலேஜ்க்கு போனோமா படிச்சோமானு இல்லாம என்னாடா இது புது பழக்கம், கொஞ்சம் கூட சரி இல்ல பாத்துக்கோனு” ஒரே எதிர்ப்பு குரலா தான் இருந்திச்சி, ஆனா என்ன பண்ண என்னால அவள மறக்க முடியல.

காலேஜ் முடிஞ்சி அவ இருக்க தெரு பக்கமா தான் நான் வந்தாக வேண்டிய கட்டாயம், அவளும் எனக்காக காத்திருக்க மாதிரி இருந்திச்சி ஆனா எனக்கு ஒரே தயக்கம், பயம், இருந்தாலும் அவ பக்கத்துல போனேன். அவள பாத்தேன், அவளும் பாத்தா, எனக்கு என்ன பேசரதுனே தெரியல. சரினு விறுவிறுனு நடக்க ஆரம்பிச்சிட்டேன். அவளும் அமைதியா என் பின்னாடியே வந்தா. கன்ஃபோர்ம் ஆய்டிச்சி அவளுக்கு என் மேல ஒரு ஈர்ப்பு இருக்கரது.

தினமும் இது வழக்கம் ஆய்டிச்சி, நான் காலேஜ் முடிச்சிட்டு வந்தா அவ எனக்காக கரக்ட்டா அந்த தெரு முனைல நிப்பா, ரெண்டு பேரும் அந்த தெரு முனைக்கு பக்கத்துல இருக்க பார்க்ல ஒரு அரை மணி நேரம் காலார நடப்போம். பீச்சிகெல்லாம் கூட்டிட்டு போற அளவுக்கு உரிமை இல்லாத அந்த காலகட்டத்தில்  ஒரு நாள் நாங்க பழகறத எங்க அப்பா பாத்துட்டார். அங்க ஒண்ணும் சொல்லல, நேரா எங்க வீட்டுக்கு போய் என் அம்மாகிட்ட போய் “உன் புள்ள பண்ற வேலைய பாத்திய தொர ஏன் தினமும் அரை மணி நேரம் லேட்டா வரார் தெரியுமா? நாம வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு வர கூடாதுனு சொன்னோம்ல, அது கூட சாரு பார்க்ல சுத்திகிட்டு இருக்கார், அவர் வீட்டுக்கு வரட்டும் ரெண்டுல ஒண்ணு பேசி தீர்த்துடுணம்”னு சத்தம் போட்டுக்கிட்டு இருந்தார்.

இத ஒரு மாதிரி நான் எதிர் பார்த்துக்கிட்டே தான் வீட்டுக்கு போனேன். எங்க அம்மா வாசல்லேயே என்ன நிக்க வச்சி “நில்டா அங்க, நாங்க சொன்னதுக்கு அப்புறமும் இப்படி பண்ணா என்ன அர்த்தம், ஒண்ணு அவ கழுத்தல ஏதாவது ஒண்ண கட்டி வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு வா, இல்ல இதோட அத தல முழுகு, அத விட்டு பார்க் அங்க இங்கனு கூட சுத்திகிட்டு இருக்காத”னு சொன்ன உடனே, “ஏம்மா நிஜமா தான் சொல்றியா, கழுத்தல கட்டி தான் கூட்டிட்டு வரணும்மா?, அப்படியே கூட்டிட்டு வந்தா என்னமா தப்புனு” நான் கேக்க, “டே வீதல போறவன் எவனாவது வந்து  நாளைக்கு எதுவும் நாக்குல பல்லு படர மாதிரி பேச கூடாதுல, டே நாங்க பெரியவங்க எல்லாம் தெரிஞ்சி தான் சொல்றோம், அவ கழுத்துல கட்டி கூட்டிட்டு வந்தா என்னைக்கு நம்ப கூட தான் இருப்பா, போடா போய் சொன்னத செய்”னு சொன்ன அடுத்த நாளே கடைக்கு போய் கழுத்துல மாட்ட வாங்கிட்டேன்.

காலேஜ் முடிஞ்சி சாய்ந்தரம் போனா, எனக்காக தெருமுனைல காத்துக்கிட்டு இருந்தா, நான் பேக்ல இருந்து அத எடுத்து அவ கழுத்துல கட்டும் போது அவ என்ன எவ்வளவு பாசமா பார்த்தா தெரியுமா, என்ன யாருமே அவ்வளவு பாசமா பாத்ததுல்ல, நேரே வீட்டுக்கே கூட்டிட்டு போய்ட்டேன். அவ வந்ததுல இருந்தே வீட்ல எல்லாரும் சந்தோசம் ஆய்ட்டாங்க, எல்லார் மேலயும் ரொம்ப பாசமா இருக்கா, இப்ப எங்க அப்பா, அம்மாவுக்கு என்ன விட அவள ரொம்ப பிடிச்சி போச்சி.

அவளுக்கு பேர் கூட வச்சிட்டோம் “ரோஸி”, பேர் நல்லா இருக்குல, பொம்ள நாய்க்கு இத விட நல்ல பேர் இருந்தா நீங்களே சொல்லுங்களேன்.........

தேரையும் நானும்

விடுதியில் தங்கி படிப்பதில் பல செளகரியங்கள் உண்டு நினைத்த நேரத்திற்கு எழலாம், சாப்பிடலாம், சட்டை அழுக்கென்றால் நண்பன் சட்டையை அணிந்து கொள்ளலாம், யார் கட்டுபாட்டிலும் இல்லாமல் இருக்கலாம் இப்படியாக பல உள்ளது. ஆனாலும் சில அசெளகரியங்களும் இருக்க தான் செய்கிறது. அதிலும் குளிப்பதற்காக காத்திருக்க வேண்டியது மிக பெரிய கொடுமை. இருக்கும் 45 பேருக்கு 5 குளியல் அறை தான் இருக்கும், அதிலும் உள்ளே ஒருவன் குளித்து கொண்டிருப்பான். அவனுக்கு அடுத்ததாக குளிக்க இருவர் காத்திருப்பார்கள்.

அன்று தேர்வு நாள் தாமதாக குளிக்க சென்றது என் என்னுடைய தவறு தான். தேர்வுக்கு ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்னதாக குளிக்க சென்றேன். நான்கு பாத்ரூம் பூட்டியிருந்தது. ஒன்று மட்டும் எனக்காக காத்திருப்பது போன்று திறந்திருந்தது. என் அதிர்ஸ்டத்தை மெச்சி கொண்டே உள்ளே சென்றேன். எங்கள் விடுதி பாத்ரூமில் குழாய் சுவரிலிருந்து இரண்டடி வெளியே நீட்டி கொண்டிருக்கும். அதற்கு நேர் கீழே தண்ணீர் செல்வதர்கு சிறிய வழி (பள்ளம்) இருக்கும். அது எல்லா பாத்ரூமையும் கடந்து கடைசியாக பெரிய குழாய் வழியாக வெளியே செல்லும்.

அன்று என் போதாத காலம் போல என் நண்ப சிகாமணி ஒருவன் கதவை தட்டி என்னை சீக்கரம் வருமாறு அழைக்க, நான் கொஞ்சம் அதிகமாக சவுண்டு கொடுத்ததின் விளைவாக அந்த மகராசன் சத்திமில்லாமல் நான் இருந்த அறையின் கதவை பூட்டி விட்டு சென்று விட்டான். அது தெரியாமல் முதலில் நான் உடம்பில் தண்ணீர் ஊற்றி கொள்ளும் பொழுது என் பின்னால் ஏதோ அசைவு தெரிந்து பின்னால் திரும்ப “ ஆகா! என் பரம வைரியான தேரையார் சுவற்றில் ஒட்டி கொண்டிருந்தார்” எனக்கு எப்போதுமே தேரையின் மேல் அருவருப்பு கலந்த பயம் உண்டு. இவர் வெளிர் மஞ்சள் நிறத்துடன் என்னையே பார்த்து சிரிப்பது போன்று தோன்றியது.

மெதுவாக தாழ்ப்பாளை நீக்கி வெளியே போகலாம் என்றால் வெளியே இருக்கும் கிராதகன் கதவை பூட்டி இருந்தது தெரிந்தது. கெஞ்சலாக “மச்சான்! கதவ திறடா உள்ளே தேரை இருக்குதுடா” என்று சொல்ல அவன் குக்ஷியாகி இருக்க வேண்டும் பலத்த சிரிப்புடன் “ நல்லா விளையாடுடா மாப்ளே” என்று கொக்கரித்தான், வேறு வழி இல்லை இங்கேயே தான் குளித்தாக வேண்டும் இல்லையேல் தேர்வுக்கு தாமதமாக தான் சொல்ல நேரிடும் என்று உணர்ந்தவனாய் மெல்ல தண்ணீரை ஊற்ற ஆரம்பித்தேன். அது வரை அமைதியாக இருந்த தேரையார் மெல்ல அங்குமிங்கும் தாவ ஆரம்பித்தார். நான் அமைதியாக இருந்தால் அவரும் அமைதியாக இருப்பார், நான் அசைவு காட்டினால் அவரும் காண்பிப்பார்.

இவரை வெளியே அனுப்பினால் தான் நான் நிம்மதியாக குளிக்க முடியும். ஆனால் கதவும் பூட்டியிருக்கிறது, வெளியா இவரை தள்ள ஒரே வழி தண்ணீர் செல்லும் வழி தான். அவர் மேல் மக்கில் இருந்த தண்ணீரை ஊற்ற அவர் மிக வேகமாக அங்குமிங்கும் தாவ ஆரம்பித்தார். நான் பந்தடி விளையாட்டில் பந்தில் அடிபடுவதில் இருந்து லாவகமாக விலகும் திறமசாலியாக இருப்பதால் அவரிடம் இருந்து மூன்று முறை தப்பி விட்டேன். அதற்குள் அவரும் அமைதியாகி விட்டார். எனக்கு அழுகையே வந்து விடும் போலிருந்தது. ஒரு முடிவுக்கு வந்தவனாய் மெல்ல குழாயை திறந்து விட்டேன். வாளி நிரம்ப ஆரம்பித்தது. இவ்வளவு நேரம் விடாப்பிடியாக சுவற்றில் ஒட்டி இருந்தவர் இப்போது கொஞ்சம் மனமிறங்கி தரையில் உட்காந்து இருந்தார். அதுவும் கடவுள் புண்ணியத்தில் தண்ணீர் ஊற்ற அவரும் மெல்ல மெல்ல தண்ணீர் போகும் வழியை நோக்கி சென்றார்.

கொஞ்சம் தண்ணீரை வைத்து எல்லாம் அவரை வெளியே தள்ள முடியாது என்று அறிந்திருந்த நான் மெதுவாக நிரம்பியிருந்த வாளியை எடுத்து தண்ணீரை அவர் மேலே வேகமாக ஊற்ற வேலை செவ்வென முடிந்தது. எனக்கு இது முடியும்வரை எவ்வாறு தேர்தலில் போட்டியிட்ட வேட்பாளர் ஓட்டு எண்ணிகையின் போது கவலையுடன் காத்திருப்பாரோ அதே நிலையிலர்ந்து மீண்டேன். போரில் வென்ற வீரனாய் “வென்றுட்டேன், வென்றுட்டேன்” என மனதுக்குள் குதுகாலத்தபடியே குளித்து முடித்து கதவை இழுக்க அது திறந்து கொண்டது. எவனோ புண்ணியவான் திறந்து கொண்டது. எவனோ புண்ணியவான் திறந்து விட்டிருந்தான். அதற்குள் தேரையார் தனது லீலையை ஆரம்பித்து இருக்க வேண்டும் ஏனென்ரால் பக்கத்து அறையில் ஆரவாரம் அப்படி.

இதே வெற்றி பெற்ற உற்சாகத்துடன் அன்றைய “தெர்மல் இஞ்சினீயரிங்” பேப்பர் எழுத அதிலும் வெற்றி தான். இந்த சம்பவம் ஐந்து நிமிடம் தான் நடந்திருக்கும் ஆனால் எனக்கு ஐந்து யுகமாய் தோன்றியது (ஐன்ஸ்டீனின் relativity விதிப்படி - “கரக்டாதேனே சொல்ரேன்”). உங்கள் குளியலரையில் தேரை இருந்தால் என் வழியை பின்பற்றுங்கள் ஆனால் கொஞ்சம் அதிர்க்ஷ்டம் வேண்டும்.

வசனமற்ற கதை (பூமி)...............................

அந்த பொத்தனை அழுத்தியவுடன் சரியாக மணிக்கு 350 கி மீ வேகத்தில் செல்லும் இரட்டை இஞ்சின் உடைய  போடிங்கின் 2048ஆம் ஆண்டு மாடலான  ஏர் கார் உயிர் பெற்றது. சென்னையின் ஆல்டிடியூட் மாறுபாடு கொண்ட டிராபிகில் சங்கமிக்கும் நோக்கோடு எல்டாம்ஸ் ரோட்டில் இருந்து ராயப்பேட்டை செல்லும் சாலையில் வண்டியை திருப்பினான் ஈஸ்வர். இப்பொழுது அதாவது 2060 AD நிறைய ஏர்கார்களும், ஏர்பஸ்களும் பெருகிவிட்டாலும் போவதற்க்கு ஒரு ஆல்டிடியூட், வருவதற்க்கு ஒரு ஆல்ட்டிடியூட் என மாறுபடுத்தபட்டியிருந்ததால் சென்னையின் புறநகர் பகுதியான பொன்னேரிக்கு சரியாக 20 நிமிடத்தில் நியுக்கிளியர் புரப்பலண்ட் மற்றும் சோலார் பேனல் சக்தியுடைய ஹைபிரிட் இஞ்சினின் துணையுடன் சென்றடைந்தான்.

நியுக்கிளியர் டிஸ்போசில் கவுன்சில் ஆப் இந்தியாவின் கேட்டில் நிழையும் முன் தன் கண்களை ஸ்கிரீனில் காட்ட, அவன் கண்களை ஸ்கேன் செய்த கணினி அவன் பெயரான ஈஸ்வர், 32 வயதானவன், ஸ்பேஸ் டிஸ்போசில் கவுன்சிலின் இயக்குநர், A+ ரத்த வகையை சேர்ந்தவன் என்று திரையில் திரையுட்டு வாசலை திறந்தது.

ஏர்க்காரை தகுந்த இடத்தில் நிறுத்தி விட்டு, ஏ-விங்க் சென்று பலர் முகமன்னை ஏற்று கொண்டே சென்று தனது கேபினின் கதவருகில் தனது கட்டை விரலை பதித்ததும் கதவு இலகி வழி விட்டது. தனது இருக்கையில் அமர்ந்தவுடன் கண்ணாடி திரையில் அவனது அன்றைய அலுவல்கள் தோண்றின. நாளுக்கு நாள் விண்வெளியில் வெளியேற்ற பட வேண்டிய கழிவுகளின் எண்ணிக்கை அவனுக்கு கவலை அளித்தது. 2018ஆம் ஆண்டு எரிபொருளான பெட்ரோல், டீசல் தட்டுபாட்டால் விலை இந்திய ரூபாய்க்கு 1500 ஆக உயர்ந்தது. இப்படியே சென்றால் நாட்டையே அடமானம் வைக்க நேரிடும் என்று முடிவு செய்த இந்திய அரசாங்கம் தனது அனைத்து ஆராய்ச்சி கூடங்களிலும் மாற்று எரிபொருளை கண்டுபிடிக்க உத்தரவிட்டது. அதே நேரத்தில் ஜெர்மனியில் பிரபலமாகி கொண்டிருந்தது ஏர்கார். இந்திய அரசாங்கம் ஏர்கிராஃப்ட் வல்லுநர்கள், ஏவியானிக்ஸ் வல்லுநர்கள், அணுத்துறை வல்லுநர்கள் ஒருங்கிணைந்து இந்தியன் ஏர் டிராண்ஸ்போர்ட் ஆர்கனைசிர் (IATO) என்ற நிருவனைத்தை நிறுவி ஆராய்ச்சிக்களுக்கு பல மில்லியன் கோடிகளை செலவிட்டதின் விளைவாக 2030 ஆம் ஆண்டு முதல் நியூக்கிளியர் கார் உருவானது.

உற்பத்தியை பெருக்க அந்த அறிய கண்டுபிடிப்பை ஏலம் விட, ஏலத்தில் முந்தி கொண்ட கொழுத்த வெளிநாட்டு கம்பெனிகளான போடிங், ரோல்ஸ் டோஸ் ஆகியவை உற்பத்தியை பெருக்கி கொள்ளை லாபம் பெற்றது. காரின் இன்ஞ்சின்கள் வேறு வேறு கணிமங்களான யுரேனியம், தோரியம் போன்றவற்றுகாக உருவாக்கப்பட்டது. இது தான் சாக்கு என அமெரிக்கா இந்தியாவை 2008 ஆம் ஆண்டு நியுகிளியர் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்து இட வைத்தது போல இப்பொழுதும் ஒரு ஒப்பந்தம் போட்டு இந்தியாவை அதன் யுரியேனியத்திற்காக கிட்டதட்ட அடிமை படுத்தியது. ஏர்காரில் பயன்படுத்தப்படும் நியுக்கிளியர் ஃபியூலை சுற்றி சிறந்த கோட்டிங் கொடுத்திருந்தாலும் அதிலிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு கதிர்வீச்சு வந்ததது. அதை தடுக்க அனைவரும் லெட் சீல்டுடைய ஆடையை அணிய வேண்டும் என அறிவுரத்த பட்டனர் இருந்தாலும் 2000ங்களில் தலை கவசம் அணியாதது போலவே இப்பொழுதும் லெட் சீல்டை அணியாமல் அபராதம் கட்டி கொண்டிருந்தனர் தங்கள் உடல் மெல்ல அரிக்கபடுவது அறியாமல்.

ஏர்கார் மற்றும் ஏர்பஸ்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகி கொண்டே போக, நியுக்கிளீயரின் வேஸ்ட்டும் அதிகமானது. இதற்கு இந்திய அரசாங்கம் தலையை பிய்த்து கொண்டு நியுக்கிளியர் டிஸ்போசில் கவுன்சில் என்கிற அமைப்பை நிறுவியது. புத்திசாலிதனமாக நடப்பதாக எண்ணி கொண்டு நியுக்கிளியர் குப்பையை அடர்த்தியான கான்கிரீட் குடுவைகளில் அடைத்து கடலுக்கு தள்ளியது. அது வரையில் மாசுபடாமல் இருந்து கடலும் மாசுப்பட்டு மீன்கள் செத்து மிதந்தன. என்ன செய்வது என்ற புரியாத காலத்தில் அடுத்துடத்து 20 சாட்டிலைட்களை  வெற்றிகரமாக அதன் பாதையில் செலுத்திய ஈஸ்வர், நியூகிளியரை ஸ்பேசில் டிஸ்போஸ் செய்யும் திட்டத்தை 1000 பக்கங்கள் கொண்ட புத்தகமாக அரசிடம் சமர்பித்து. அதை ஆய்வு செய்து குழு பரிந்துரை செய்து இந்திய அரசு அவனையே நியுக்கிளியர் ஸ்பேஸ் டிஸ்போசில் கவுன்சிலின் தலைவனாகக்கியதின் விளைவாக இப்பொழுது அந்த சேரில் அவன் உட்காந்திருந்தான்.

இன்றைய தேதியில் விண்வெளி போட்டியில் இந்தியாவே முதலிடத்தில் இருந்தது. அமெரிக்காவின் NASAவே நெப்டியூன் கிரகம் வரை நெப்டியூன் கிரகம் வரை செல்லகூடிய வானூர்தியை தான் உருவாக்கியிருந்தது. ஆனால் இந்தியாவின் ISROவோ நமது பால்வீதி கேலக்ஸியை தாண்ட கூடிய அளவில் உள்ள வானூர்தியை உருவாக்கும் அளவிற்கு திறன் பெற்றிருந்தது. அதன் சிறப்பு அதிகாரியாக ராக்கெட் பியுலை பற்றிய ஆராச்சியில் அதிக எடை உடைய சாட்டிலைட்களை ஏந்தி செல்லும் ராக்கெட்டுகளுக்கு பியூலை தயார் செய்யும் அனுபவம் பெற்றதால் தற்போது நாட்டில் உள்ள 5 கோடி வாகனங்கள் ஆண்டுக்கு உற்ப்பத்தி செய்யும் 100 டண் நியுகிளியர் பியூளை தயார் செய்து அதை விண்வெளிக்கு அனுப்பி சரியாக 6 மாதம் ஆகியிருந்த அன்று அதன் பாதையை TELEMETRY கருவியின் உதவியுடன் கண்ணாடி திரையில் பார்த்து கொண்டிருந்தான்.

அவன் வகுதிருந்த பால்வீதியை தாண்டியதும் பெருமூச்சு விட்டபடி தனது இருக்கையில் இருந்து எழுந்தான். எழுந்தவுடன் கண்ணாடி திரை கண்ணாடியானது. கேபினில் இருந்து வெளியே வந்து கேண்டீனுக்கு செல்லும் நகரும் படியில் ஏறி நின்றதும் அது நகர தொடங்கி கேண்டீனில் அவனை இறக்கியது. அங்கிருந்த ஒரு குழாயில் அவன் காற்றை ஊதியதும் அவனுக்கு தேவையான புரோட்டீன், விட்டமின், மினரள்கலை கணக்கிட்ட கணிணி சில மாத்திரைகளை அவனது தட்டில் கொட்டியது. விட்டமின் மாத்திரகளை விழுங்க தொடங்கிய அதே நேரம் அவன் அனுப்பிய நியூக்கிளியர் பியூல் கழிவு பெட்டகம் ஆப்ட்ரெம் கிரகத்தில் மோதி சிதறியது. அதனால் உண்டான கதிர்வீச்சு அன்கிருந்த உயிர் இனங்களை சேதபடுத்தியது. அந்த உயிரினமும் மனிதனை போன்றே இருந்தது.

அதில் ஒரு உயிரினம் ஈஸ்வரின் உருவத்தை ஒத்திருந்தது. அது வான்ஊர்தியை தொட்டு கண்களை மூடியவுடன் பூமியின் அனைத்து விசயமும் அதன் நினைவுகளில் பதிவானது. மனிதன் தோன்றியது, அவன் மற்றவர்களை அழித்தது, காடுகளை அழித்து விளை நிலமாக்கியது, ஆறுகளை பாழ்படுத்தியது, கடல்களை ஒன்றுமில்லாமல் செய்ததது என அதன் நினைவுகளில் மின்னலாய் தோன்றியது. இதற்கு மேலும் விட்டால் மற்ற கிரகங்களையும் அவ்வாறே அழிப்பான் என்று உணர்ந்ததாய் தனது விண்கலத்தில் ஏறி பூமியை நோக்கி செலுத்தியது.  மனோவேகத்தில் சென்ற அதன் விண்கலம் பூமியை நெருங்கியது. புது வித விண்கலம் வருவதை கண்ட பல்வேறு நாடுகளும் தத்தமது ஏவுகணைகளை அதன் மீது செலுத்தியது. ஆனால் அந்த களத்திற்க்கு ஒன்றும் நேரவில்லை “உங்களுக்கு உரிமை இல்லாத பொருளை அழிக்கும் மனோபாவம் கொண்ட நீங்கள் படைக்கபட்டதின் நோக்கம் என்னவென்று அறியாதவர்கள், உங்கள் காலம் முடிந்தது” என்று எண்ணி கொண்டு சிவப்பு நிற கதிரை கடலுக்குள் பாய்ச்சி விட்டு சென்றது. அது வந்து சென்ற நோக்கம் என்னவென்று அனைவரும் அறிய முற்படும் முன் பூமிக்குள் வெப்பம் அதிகரித்து கொண்டே சென்றது.

திடீரென சூரியன் எவ்வாறு பூமியை தந்ததோ அதே நிலைக்கு வெடித்து சிதறி உருமாறியது. பூமி ஆரம்ப நிலையிருந்தது ஒரு பாக்டீரியா கூட இல்லாமல்.............